Hampir seminggu pemergian kakak, sy menerima panggilan telefon dr suaminya yang memohon bantuan sy n suami utk menutup akaun FB arwah kakak. Errr...camane ye?Mcm x tahu jeee.
Jenuh sy n Ayus mencuba mcm2 cara...tp rumit n x berhasil pun.Akhir nya sy mohon bantuan dr rakan2 FB...dan berjaya akhirnya...Alhamdulillah...X susah pun cuma ada borang yg perlu diisi secara on9 ke FB n had to upload death cert.
Keesokan pg nya, Ayus maklumkan bhw FB acc kakak...oppsss arwah kakak(belum biasa menyebut 'arwah kakak') dah tiada...Syukur...sekurang2nya sy dpt bntu kakak walaupun setelah ketiadaannya.Tiada rasa ralat lebih2 lg sepanjang kakak terlantar,setiap minggu tanpa gagal kami bergilir2 menjaga kakak.Suapkan makanam minuman,ubat,tukar diaper,bantu nurse membersihkan najis dll.Syukur...Allah memberi sy n kami semua kekuatan utk menjaga kebajikan kakak sehingga hujung hayatnya...Cuma satu...sy rasa seolah2 kakak masih bersama kami...Yg menyedarkan sy akan hakikat kematian kakak adalah apabila hujung minggu kami bkn lagi di hospital.
Tanggal 12 November merupakan tarikh penuh bermakna kerana pd tarikh itu lah mama dilahirkan. Mama...merupakan insan istimewa yg sering berada di sisi sy pd bila2 masa shj diperlukan. Sehingga kini, setelah sy bergelar isteri & mama kpd cahaya mata sy, Afiq, mama tetap berada di sisi. Betapa beruntungnya sy
Namun, 12 November yg lalu merupakan tarikh yg jauh lebih bermakna kerana kakak ipar sy yg telah terlantar lebih kurang 4 bulan melawan penyakit kansernya telah pergi menghadap penciptanya.
Pada pagi itu, panggilan telefon dr suami sy bukanlah satu panggilan yg sy tunggu kerana tdk ada perkara penting utk kami bincangkan melalui telefon. Maka sebaik telefon berbunyi dan nama serta gambar suami terpapar di skrin telefon, hati rasa gundah. Benar seprti yg dijangka. Perkhabaran itu yg disampaikan suami.
Selang beberapa minit kemudian, satu lagi panggilan telefon sy terima. Suara yg bergetar dihujung talian cukup utk menggambarkan betapa dia berat utk menerima pemergian kakak.
Namun, semua telah dijangka memandangkan kakak telah beberapa hari tidak boleh makan & minum secara normal. Kakak juga telah beberapa hari tidak sedar. Hujung minggu dimana sy berada di hospital, tidak sedikit [pun suara kakak kedengaran. Semua ini berlaku setelah kakak diserang sawan pd Rabu, 16 November, hari pertama anak-anak didik sy berada di medan pertempuran SPM.
Serta merta sakit gigi yg st tanggung sejak beberapa hari itu hilang. Air mata bergenang namun sy berjaya menahannya dari tumpah. Alhamdulillah.
Jenazah kakak diuruskan sepenuhnya oleh pihak hospital. Setelah itu, dibawa pula ke kediaman mentuanya. Setibanya sy di sana, sy benar2 tdk dpt menahan sebak melihat tubuh itu terbujur kaku...tidak lagi bernyawa. Bertambah sebak melihat anak2nya yg bermain berkejaran tidak memahami erti sebenar sebuah kematian.
Sebelum masuknya Asar, jenazah kakak selamt tiba di masjid utk solat jenazah. Dan sekitar 6 petang, segalanya selesai. Alhamdulillah... Syukur Ya Allah. Engkau telah permudahkan urusan pengkebumiannya.
